GIANNOU STRUCTURAL MODEL (GSM)
Oparty na dowodach model strukturalny do analizy porównawczej i klasyfikacji systemów edukacji i opieki nad małym dzieckiem.
Giannou Structural Model (GSM) jest modelem strukturalnym służącym do systematycznego opisu, porównywania i klasyfikacji krajowych systemów edukacji i opieki nad małym dzieckiem na podstawie ich architektury instytucjonalnej i pedagogicznej.
Model nie szereguje krajów od lepszych do gorszych. Odwzorowuje porównywalne cechy strukturalne i porządkuje systemy według sześciu stabilnych Prototypów Strukturalnych (T1–T6) oraz jednego odrębnego Przejściowego Typu Strukturalnego (T7).
Analiza strukturalna umożliwia porównywanie różnych systemów za pomocą wspólnych, jasno zdefiniowanych pól, bez utożsamiania oficjalnych rozwiązań instytucjonalnych z codzienną praktyką. Pozwala to ujawnić powtarzające się wzorce organizacji, regulacji i orientacji pedagogicznej.
PODSTAWA DOWODOWA
Analiza strukturalna GSM opiera się na publicznie dostępnej i weryfikowalnej dokumentacji oficjalnej. Źródła są analizowane jako dowody dotyczące rozwiązań instytucjonalnych i pedagogicznych w każdym systemie krajowym.
Podstawowe dowody pochodzą od właściwych organów krajowych oraz z oficjalnych dokumentów regulacyjnych i pedagogicznych.
Międzynarodowe źródła instytucjonalne są wykorzystywane pomocniczo do weryfikacji krzyżowej, zapewnienia kontekstu porównawczego i dokumentowania systemów.
PODSTAWA STRUKTURALNA
Każdy system krajowy jest analizowany za pomocą osiemnastu z góry zdefiniowanych Pól Strukturalnych. Stanowią one pierwotne zmienne wejściowe GSM i zapewniają wspólny język analityczny do systematycznego odwzorowania cech instytucjonalnych, administracyjnych, pedagogicznych i organizacyjnych.
Pola są uporządkowane w pięciu Domenach Strukturalnych wyłącznie w celu organizacji pojęciowej i prezentacji. Domeny Strukturalne nie podlegają ocenie i nie są tożsame z pięcioma Osiami Strukturalnymi.
Organizacja instytucjonalna, struktura administracyjna, autonomia pedagogiczna nauczycieli i mechanizmy nadzoru.
Opisuje stopień centralizacji lub decentralizacji zarządzania oficjalnym systemem edukacji i opieki nad małym dzieckiem.
Określa stopień instytucjonalnie zagwarantowanej autonomii pedagogicznej nauczycieli i innych specjalistów pracujących z małymi dziećmi.
Określa stopień instytucjonalnej inspekcji i zewnętrznej ewaluacji placówek edukacji i opieki nad małym dzieckiem.
Określa istnienie, organizację i stopień dojrzałości instytucjonalnych mechanizmów zapewniania jakości.
Filozofia, struktura i główne cele pedagogiczne oficjalnych ram programowych.
Opisuje dominującą orientację pedagogiczną oficjalnych ram programowych edukacji i opieki nad małym dzieckiem.
Określa stopień, w jakim gotowość szkolna stanowi oficjalny cel ram programowych.
Określa stopień, w jakim oficjalne ramy programowe jasno definiują oczekiwane efekty uczenia się.
Określa nacisk, jaki oficjalny program kładzie na ustrukturyzowane nauczanie kierowane przez nauczyciela.
Podstawowe zasady pedagogiczne i oficjalnie przyjęte podejścia do uczenia się.
Określa znaczenie przypisywane swobodnej zabawie jako podstawowemu mechanizmowi uczenia się i rozwoju.
Określa stopień, w jakim zabawa kierowana jest włączona jako oficjalna strategia pedagogiczna.
Określa stopień, w jakim oficjalny program uznaje dziecko za aktywnego uczestnika procesu uczenia się.
Określa stopień, w jakim uczenie się przez dociekanie stanowi oficjalne podejście pedagogiczne.
Instytucjonalne umocowanie edukacji włączającej, zaangażowania rodziny i dobrostanu dziecka.
Określa stopień, w jakim edukacja włączająca stanowi podstawową zasadę oficjalnych ram programowych.
Określa stopień, w jakim oficjalny system zapewnia zorganizowane mechanizmy wsparcia dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Określa stopień, w jakim współpraca między rodzinami a placówkami edukacyjnymi stanowi element instytucjonalny.
Określa stopień, w jakim dobrostan dziecka jest centralnym priorytetem oficjalnych ram programowych.
Powiązanie instytucjonalne między edukacją i opieką nad małym dzieckiem a edukacją podstawową.
Określa stopień, w jakim oficjalny system zapewnia zorganizowane procedury przejścia do edukacji podstawowej.
Określa stopień ciągłości i spójności między edukacją i opieką nad małym dzieckiem a edukacją podstawową.
Klasyfikacja przebiega stabilną, audytowalną i odtwarzalną ścieżką od oficjalnej dokumentacji do końcowej typologii strukturalnej.
SYNTEZA STRUKTURALNA
Pięć Osi Strukturalnych nie jest ani zmiennymi pierwotnymi, ani wymiarami przypisywanymi ręcznie. Są one tworzone zgodnie z oficjalną metodologią Giannou Structural Model (GSM) poprzez systematyczne przetwarzanie osiemnastu Pól Strukturalnych.
Proces obejmuje kolejne etapy normalizacji, ważenia i syntezy strukturalnej, prowadząc do utworzenia Profilu Strukturalnego każdego krajowego systemu edukacji i opieki nad małym dzieckiem.
Pięć Osi Strukturalnych stanowi analityczny rdzeń Giannou Structural Model (GSM). Powstają one w wyniku systematycznej syntezy osiemnastu Pól Strukturalnych i reprezentują główne Wymiary Strukturalne charakteryzujące krajowe systemy edukacji i opieki nad małym dzieckiem.
Łącznie pięć osi tworzy Profil Strukturalny każdego kraju i stanowi podstawę Analizy Strukturalnej oraz końcowej klasyfikacji: system jest przypisywany do jednego z sześciu stabilnych Prototypów Strukturalnych (T1–T6) albo do Przejściowego Typu Strukturalnego T7, gdy spełnione są oficjalne warunki przejściowe.
Profil Strukturalny
Wybierz Oś Strukturalną lub wejdź w interakcję z wykresem.
Wykres radarowy przedstawia Profil Strukturalny utworzony przez pięć Osi Strukturalnych. Każda oś reprezentuje odrębny Wymiar Strukturalny systemu edukacyjnego i wnosi wkład do całościowej Analizy Strukturalnej.
Mean: Average across the 104 national systems analysed.
Skala: 1 = Bardzo niska · 5 = Bardzo wysoka
Osie Strukturalne nie są niezależnymi wskaźnikami ewaluacyjnymi. Są interpretowane wyłącznie jako część całego Profilu Strukturalnego, zgodnie z metodologią Giannou Structural Model (GSM).
KLASYFIKACJA STRUKTURALNA
Structural Typology Resolver jest końcowym mechanizmem obliczeniowym GSM. Wykorzystuje wyłącznie wcześniej zwalidowane dane i nie przelicza ani nie modyfikuje Pól Strukturalnych, pięciu Osi Strukturalnych ani zwalidowanego Profilu Strukturalnego.
Resolver diagnostycznie oblicza Podobieństwo Strukturalne między Profilem Strukturalnym a wszystkimi stabilnymi Prototypami Strukturalnymi T1–T6, a następnie stosuje oficjalne reguły kwalifikowalności, Spójności Strukturalnej, możliwości przypisania i Borderline Resolution. T7 jest oceniany wyłącznie wtedy, gdy nie można przypisać stabilnego Typu Strukturalnego i spełnione są oficjalne warunki przejściowe GSM.
Sprawdza kompletność, poprawność, status walidacji i zgodność wersji oficjalnych danych wejściowych.
Diagnostycznie oblicza Podobieństwo Strukturalne między Profilem Strukturalnym a wszystkimi stabilnymi Prototypami T1–T6.
Stosuje oficjalne reguły kwalifikowalności i Spójności Strukturalnej do wszystkich stabilnych Prototypów oraz tworzy zbiór kandydatów możliwych do przypisania.
Porządkuje Prototypy możliwe do przypisania i, w razie potrzeby, stosuje z góry określone reguły Borderline Resolution.
Przypisuje końcowy stabilny Typ Strukturalny; T7 jest oceniany i przypisywany wyłącznie wtedy, gdy spełnione są oficjalne warunki przejściowe.
Typologia Strukturalna (T1–T7)
GSM obejmuje sześć stabilnych Prototypów Strukturalnych (T1–T6) oraz jeden odrębny Przejściowy Typ Strukturalny (T7). Typy opisują różne strukturalne formy systemów edukacji i opieki nad małym dzieckiem i nie stanowią rankingu jakościowego.
Opisuje systemy, w których przygotowanie do edukacji podstawowej, jasno określone efekty uczenia się i zorganizowane nauczanie stanowią dominujące zasady strukturalne oficjalnych ram edukacyjnych.
Opisuje systemy, w których spójne, instytucjonalnie zorganizowane i formalnie regulowane ramy programowe, wraz z wysokim poziomem spójności instytucjonalnej, stanowią definiującą cechę strukturalną.
Opisuje systemy, w których różne logiki pedagogiczne, związane z uczeniem się, instytucjonalne i społeczne współistnieją na wysokim poziomie i funkcjonują jako spójna całość.
Opisuje systemy, w których holistyczny rozwój dziecka jest głównym celem strukturalnym, a zabawa pełni funkcję podstawowego mechanizmu organizacji uczenia się.
Opisuje systemy, w których edukacja i opieka nad małym dzieckiem stanowi część zintegrowanej polityki publicznej dotyczącej Early Childhood Development, z silnym naciskiem na ochronę socjalną i dobrostan.
Opisuje systemy, w których spójność instytucjonalna jest osiągana poprzez wielopoziomowe, zdecentralizowane lub mieszane mechanizmy zarządzania, wysoki poziom autonomii pedagogicznej i elastyczne wdrażanie oficjalnego programu.
Opisuje systemy znajdujące się w udokumentowanym, aktywnym procesie przejścia strukturalnego i spełniające oficjalne warunki GSM oraz Official Transition Registry. T7 nie jest stabilnym liczbowym Reference Prototype ani jakościową kategorią oceny.
WALIDACJA MODELU
Końcowa walidacja GSM v2.1.0 potwierdza, że klasyfikacja jest wykonywana deterministycznie i odtwarzalnie, bez błędów w kontrolach klasyfikacji, progów, osi, podobieństwa, ufności ani integralności.
Model pełni funkcję porównawczej mapy analitycznej. Użytkownicy mogą analizować Profile Strukturalne różnych krajów, identyfikować różnice oraz badać tendencje pedagogiczne i instytucjonalne.
Analiza opiera się na dokumentach instytucjonalnych i oficjalnych, dlatego nie musi w pełni odzwierciedlać codziennej praktyki. Model nie służy do jakościowej oceny ani tworzenia rankingu systemów edukacyjnych.